Joost van den Vondel (Colónia, 17 de novembro de 1587 – Amesterdão, 5 de fevereiro de 1679) dramaturgo e poeta neerlandês, o mais célebre do século de ouro holandês.
Vondel nasceu na rua Grosse Witschgasse em Colónia numa família de menonitas procedente de Amberes. Em 1595, a família fugiu de Colónia para Utrecht, provavelmente devido às suas convicções religiosas. Posteriormente mudaram-se para Amesterdão.
Aos 23 anos casou com Mayken de Wolff, com quem teve 4 filhos[carece de fontes?], dos quais dois morreram muito pequenos. Após a morte do seu pai em 1608, Vondel herdou o negócio familiar baseado numa loja de sedas.
Aprendeu latim e contactou com poetas holandeses célebres como Roemer Visscher, afamado poeta. Até 1641 converteu-se ao catolicismo; as razões da sua conversão não são claras mas ficou famoso por advogar a liberdade religiosa e é considerado como um dos maiores defensores da tolerância religiosa.
É considerado geralmente como «o príncipe das letras neerlandesas». Os Países Baixos então estavam a iniciar uma longa época de prosperidade económica e florescimento cultural, e em particular Amesterdão, como centro comercial e financeiro da Europa Ocidental.
Em sua homenagem um grande parque de Amesterdão tem o seu nome: o Vondelpark.
Den Gulden Winckel der Konstlievende Nederlanders (1613)
Hymnus ofte Lofgesangh over de wijdberoemde scheepvaert der Vereenigde *Nederlanden (1613)
Vorstelijcke warande der dieren (1617)
Op de jongste Hollantsche Transformatie (1618)
Geboortklock van Willem van Nassau (1626)
Bruyloftbed van P.C. Hooft en Helionora Hellemans (1627)
Rommelpot van 't Hane-kot (1627)
Verovering van Grol door Frederick Henrick, Prince van Oranje (1627)
Een otter in 't bolwerck (1630)
Op Huygh de Groots verlossing (1632)
Inwying der doorluchtige Schoole t'Amsterdam (1632)
Uitvaert van mijn dochterken (1633)