Everard Otto, Eberhard Otto ou Everardus Otto (3 septembre 1685 à Hamm - 20 juillet 1756 à Brême) est un jurisconsulte, professeur d'université et écrivain allemand.
Everard Otto naît le 3 septembre 1685 à Hamm en Westphalie.
Après avoir obtenu son doctorat de l'université de Duisbourg en 1714, il commence à enseigner à celle-ci. En 1731, il est nommé professeur à l'université d'Utrecht.
Il meurt à Brême le 20 juillet 1756 à Brême.
Dispulatio philologico-juridica ad L.S. Si Servus 27 § 28 ad legem Aquiliam, Steinfurt, 1710
De Aedilibus coloniarum et municipiorum liber singularis, in quo pleraque ad veterum politiam municipalem pertinentia explicantur, Francfort, 1713
De Diis vialibus plerorumque popalorum, Halle, 1714
Papinianus, sive de vita, studiis, scriptis, honoribus et morte Papiniani diatriba, Leyde, 1718 et Brême, 1743
De statu Judaeorum publico, Utrecht, 1721
Dissertationes Juris publici et privati, Utrecht, 1723
De vïta, studiis, scriptis et honoribus Servii Sulpicii liber singularis Utrecht, 1725 et 1737
Primae lineae notitiae rerum püblicarum, Utrecht, 1726
De jurisprudentia symbolica exercitationum trias, Utrecht, 1730
Thesaurus juris Romani continens rariora meliorum interpretum opuscula, Leyde, 1725-1729 en 4 vol. ; Utrecht, 1733-1735 en 5 vol. et Nachdruck Basel, 1740-1744.
Ad Instituta Justiniani notae criticae et commentaria, Utrecht, 1729
De tutela viarum publicarum liber, 3 vol., Utrecht, 1731.
Joh. van Muyden, compendiosa Institutionum Justiniani Tractatio, cum additionibus Ever. Ottonis, Utrecht, 1737
Sam. Pufendorfius de officio hominis et civis cum eius annotationibus, Utrecht, 1737