Juraj Hatrík (* 1. Mai 1941 in Orkucany (heute Teil von Sabinov); † 21. Mai 2021) war ein slowakischer Komponist.
Hatrík studierte von 1958 bis 1962 in Bratislava bei Alexander Moyzes und war danach Theorielehrer am Konservatorium von Košice. Seit 1965 unterrichtete er an der Hochschule für Musische Künste Bratislava (VŠMU). Hatrík wurde 1997 zum Professor ernannt.
Hatrík komponierte neben anderem Bühnenwerke, Sinfonien, eine Sinfonietta, ein Orgelkonzert, ein Concertino für Klavier und Orchester, kammermusikalische Werke, Responsorien für Doppelchor und vier Pauken, eine Kantate, Filmmusiken, Klavierstücke und Lieder.
„Ecce quod natura“, Konzertfantasie für Klavier und Orchester
Monumento malinconico für Orgel und Orchester, 1964
Čakanie nach Jannis Ritsos, 1966
Concertino in modo classico für Klavier und Orchester, 1967
Dvojportrét für Orchester, 1970
Da capo al fine für Orchester, 1972
Štastný princ, Oper nach Oscar Wilde, 1977–78
Symfónia č. 1 „Sans souci“, 1979
Rozprávka (Vox memoriae II), elektroakustische Komposition, 1983
Canzona in memoriam Alexander Moyzes nach Rabindranath Tagore, 1984
Moment musical avec J. S. Bach, 1985
Vox memoriae III, elektroakustische Komposition, 1988
Litánie okamihu für Orchester, 2000
Werke von und über Juraj Hatrík im Katalog der Deutschen Nationalbibliothek